มาตรา 5

พระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉะบับที่ 2) พุทธศักราช 2481 มาตรา 5 ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช ๒๔๗๘ มาตรา ๒๒ซึ่งพระราชบัญญัติฉบับนี้ให้ยกเลิกมีความดังต่อไปนี้ "ให้พนักงานเจ้าหน้าที่รับจดทะเบียนและออกใบอนุญาตให้เป็นผู้ขับขี่ล้อเลื่อนได้แต่บุคคลซึ่งมีลักษณะและคุณสมบัติดังต่อไปนี้ (๑) ล้อเลื่อนส่วนบุคคล (ก) มีอายุไม่ต่ำกว่า ๑๓ ปี (ข)มีร่างกายสมประกอบและสามารถขับขี่ล้อเลื่อนได้ (ง) รู้การขับขี่ล้อเลื่อนชนิดนั้น (๒) ล้อเลื่อนรับจ้าง นอกจากมีลักษณะและคุณสมบัติดังบัญญัติไว้ในอนุมาตรา๑ (ข) (ค) และ (ง) แล้ว ต้องมีลักษณะและคุณสมบัติดังต่อไปนี้ (ก) มีอายุไม่ต่ำกว่า ๑๗ ปี (ข) มีความรู้ภาษาไทยพอสมควร (ค)รู้ถนนหนทางแห่งเขตซึ่งได้รับใบอนุญาตพอสมควร (ง)ปราศจากโรคติดต่อซึ่งเป็นภัยหรือที่น่ารังเกียจแก่ประชาชน (จ)ไม่เคยทำความผิดต้องรับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาให้ลงโทษจำคุกตามกฎหมายลักษณะอาญา (๑)ฐานสมคบกันเป็นอั้งยี่และเป็นซ่องโจรผู้ร้าย ตามมาตรา ๑๗๗ ถึงมาตรา ๑๘๔ (๒) ฐานกระทำให้เกิดภยันตรายแก่สาธารณชนฯลฯตามมาตรา ๑๙๑ และมาตรา ๑๙๔ (๓) ฐานข่มขืนกระทำชำเราตามมาตรา ๒๔๓ มาตรา๒๔๔ มาตรา ๒๔๕ วรรค ๒ และมาตรา ๒๔๖ (๔) ฐานประทุษร้ายแก่ชีวิตและร่างกาย ตามมาตรา ๒๔๙ ถึงมาตรา ๒๕๙ (๕) ฐานกระทำให้เสื่อมเสียอิสรภาพ ตามมาตรา ๒๖๘ ถึง มาตรา ๒๗๐ และมาตรา ๒๗๒เฉพาะเกี่ยวกับมาตรา ๒๗๐ กับ มาตรา ๒๗๓ ถึงมาตรา ๒๗๗ (๖)ฐานลักทรัพย์วิ่งราวทรัพย์ ชิงทรัพย์ ปล้นทรัพย์และฐานสลัด ตามมาตรา ๒๙๓ถึงมาตรา ๓๐๒ (๗) ฐานกรรโชกมาตรา ๓๐๓ (๘) ฐานยักยอกทรัพย์อันต้องอาญา ตามมาตรา ๓๑๔ และมาตรา ๓๑๗ ถึงมาตรา ๓๑๙ (๙) ฐานรับของโจรตามมาตรา ๓๒๑ ถึงมาตรา ๓๒๓ (๑๐) ฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามมาตรา ๓๒๔ และมาตรา ๓๒๕ (๑๑)ฐานกระทำให้เกิดภยันตรายแก่สาธารณชน ฯลฯในความผิดลหุโทษ ตามมาตรา ๓๓๕ อนุมาตรา ๑๓ (๑๒) ฐานประทุษร้ายต่อทางไปมา ฯลฯในความผิดลหุโทษตามมาตรา ๓๓๖ อนุมาตรา ๑๕ แต่ทั้งนี้ถ้าพ้นโทษจำคุกมาแล้วไม่น้อยกว่า๖ เดือน พนักงานเจ้าหน้าที่จะออกใบอนุญาตขับขี่ให้ก็ได้"