พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2530
มาตรา 13
ยังไม่ได้ยืนยันว่ามาตรานี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่ — เหตุผล · โปรดตรวจสอบกับแหล่งทางการก่อนนำไปใช้
พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2530 มาตรา 13 ให้ยกเลิกอัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้อัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัตินี้แทนผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ป. ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรีอัตราค่าธรรมเนียม (๑) ใบอนุญาตจำหน่ายยาเสพติดให้โทษใน ประเภท ๒ ฉบับละ ๕๐๐ บาท (๒) ใบอนุญาตจำหน่ายยาเสพติดให้โทษใน ประเภท ๓ ฉบับละ ๕๐๐ บาท (๓) ใบอนุญาตมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติด ให้โทษในประเภท ๒ ฉบับละ ๑๐๐ บาท (๔) ใบอนุญาตมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติด ให้โทษในประเภท ๔ ฉบับละ ๑๐๐ บาท (๕)ใบอนุญาตผลิตยาเสพติดให้โทษใน ประเภท ๓ หรือประเภท ๔ ฉบับละ ๓ ,๐๐๐ บาท (๖) ใบอนุญาตนำเข้าซึ่งยาเสพติดให้โทษใน ประเภท ๓ หรือประเภท ๔ ฉบับละ ๓ ,๐๐๐ บาท (๗) ใบอนุญาตส่งออกซึ่งยาเสพติดให้โทษใน ประเภท ๓ หรือประเภท ๔ ฉบับละ ๑๐๐ บาท (๘) ใบอนุญาตนำเข้าหรือส่งออกแต่ละครั้งซึ่ง ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๓ ฉบับละ๕๐ บาท (๙) ใบอนุญาตจำหน่ายหรือมีไว้ในครอบครอง ซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๒ เกิน ปริมาณที่รัฐมนตรีกำหนดตามมาตรา ๖๐ ฉบับละ ๑๐๐ บาท (๑๐) ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับยาเสพติด ให้โทษในประเภท ๓ ฉบับละ ๑ ,๐๐๐ บาท (๑๑) ใบแทนใบอนุญาต ฉบับละ ๕๐ บาท (๑๒) ใบแทนใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับ ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๓ฉบับละ ๕๐ บาท (๑๓) การอนุญาตให้แก้ไขรายการทะเบียนตาม มาตรา ๔๔ฉบับละ ๕๐๐ บาท (๑๔) การต่ออายุใบอนุญาตหรือใบสำคัญการ ขึ้นทะเบียนตำรับยาเสพติดให้โทษครั้งละเท่ากับค่าธรรมเนียมสำหรับใบอนุญาตหรือใบสำคัญนั้นหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มิได้นิยามคำว่า "เสพ" ให้แตกต่างจากคำว่า "ติดยาเสพติดให้โทษ" และมิได้นิยามคำว่า "บำบัดรักษา" ไว้ ซึ่งทำให้มีปัญหาในทางปฏิบัติและบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับความหมายและการจำหน่ายยาเสพติดให้โทษในประเภท ๓ และการยึดยาเสพติดให้โทษในประเภทต่าง ๆ ยังไม่เหมาะสมกับทางปฏิบัติในปัจจุบัน ตลอดจนยังไม่มีบทกำหนดโทษสำหรับผู้ที่ยุยงส่งเสริมหรือกระทำด้วยประการใด ๆอันเป็นการช่วยเหลือให้ความสะดวกในการที่ผู้อื่นเสพยาเสพติดให้โทษโดยฝ่าฝืนบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ และไม่มีบทกำหนดโทษสำหรับผู้ที่บำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติดให้โทษเป็นปกติธุระโดยมิได้กระทำในสถานพยาบาลตามพระราชบัญญัตินี้ สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒โดยนิยามถ้อยคำดังกล่าวให้ชัดเจน และแก้ไขบทบัญญัติเกี่ยวกับความหมายและการจำหน่ายยาเสพติดให้โทษในประเภท ๓ และการยึดยาเสพติดให้โทษให้เหมาะสมและตรงกับทางปฏิบัติยิ่งขึ้น ตลอดจนเพิ่มบทกำหนดโทษสำหรับกรณีเช่นว่านั้น และสมควรปรับปรุงอัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติฯด้วยเพื่อให้สามารถเรียกเก็บค่าธรรมเนียมใบอนุญาตจำหน่ายยาเสพติดให้โทษในประเภท ๓ และใบอนุญาตมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ได้ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 3427/2553
โจทก์เป็นนิติบุคคลของประเทศอังกฤษมอบหมายให้บริษัท ท. ซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่ที่ประเทศไทยเป็นตัวแทนติดต่อจำเลยที่ประเทศไทยเพื่อประกันภัยอุปกรณ์สำหรับการถ่ายทอดโทรทัศน์ของโจทก์ เมื่อคู่สัญญามิได้แสดงเจตนาให้ใช้กฎหมายของประเทศใดบังคับแก่สัญญาโดยชัดแจ้ง แต่โจทก์มี ภ. ซึ่งเป็นผู้จัดการของบริษัท ท. เป็นตัวแทนในการติดต่อทำสัญญาประกันภัยกับจำเลยในประเทศไทยการที่จำเลยตกลงรับประกันภัยและส่งกรมธรรม์ประกันภัยให้แก่บริษัท ท. ต้องถือว่าสัญญาประกันภัยระหว่างโจทก์กับจำเลยทำหรือเกิดขึ้นในประเทศไทย จึงต้องนำกฎหมายไทย