พระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522
มาตรา 19
ยังไม่ยืนยันสถานะ
ยังไม่ได้ยืนยันว่ามาตรานี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่ —
เหตุผล · โปรดตรวจสอบกับแหล่งทางการก่อนนำไปใช้
พระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522 มาตรา 19 ให้ยกเลิกอัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓ และให้ใช้อัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัตินี้แทนผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ส. โหตระกิตย์ รองนายกรัฐมนตรีอัตราค่าธรรมเนียม (๑) คำร้องขอฉบับละ ๑๐ บาท (๒) การจดทะเบียนเป็นผู้ทำการค้าขาออกซึ่งสินค้า มาตรฐานต่อสินค้ามาตรฐานประเภทหรือชนิดละ๕ ,๐๐๐ บาท (๓) การต่ออายุใบทะเบียนตาม (๒) สำหรับสินค้า มาตรฐานประเภทหรือชนิดละ ๔๐๐ บาท (๔) ใบอนุญาตให้เป็นผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบ มาตรฐานสินค้าต่อสินค้ามาตรฐานประเภทหรือชนิดละ๓ ,๐๐๐ บาท (๕) การต่อใบอนุญาตตาม (๔) สำหรับสินค้า มาตรฐานประเภทหรือชนิดละ ๔๐๐ บาท (๖) ใบอนุญาตให้เป็นผู้ตรวจสอบมาตรฐานสินค้า ทางวิชาการที่ต้องอาศัยหลักวิชา เครื่องมือและ อุปกรณ์ทางวิทยาศาสตร์ ฉบับละ๑ ,๐๐๐ บาท (๗) การต่ออายุใบอนุญาตตาม (๖) ฉบับละ ๒๐๐ บาท (๘)ใบอนุญาตให้เป็นผู้ตรวจสอบมาตรฐานสินค้า นอกจาก (๖) ต่อสินค้ามาตรฐานประเภท หรือชนิดละไม่เกิน ๒๐๐ บาท (๙) การต่ออายุใบอนุญาตตาม (๘) สำหรับสินค้า มาตรฐานแต่ละประเภทหรือชนิดละไม่เกิน ๕๐ บาท (๑๐) ใบแทนใบทะเบียนตาม (๒) และใบแทน ใบอนุญาตตาม (๔) (๖) และ (๘) ฉบับละ ๑๐๐ บาท (๑๑) บัตรประจำตัวฉบับละ ๕๐ บาท (๑๒)การทดสอบความรู้ผู้ขอรับอนุญาตเป็นผู้ตรวจสอบ มาตรฐานสินค้าตาม (๖) ๒๐๐ บาท (๑๓) การทดสอบความรู้ผู้ขอรับอนุญาตเป็นผู้ตรวจสอบ มาตรฐานสินค้าตาม (๘) ต่อสินค้ามาตรฐาน แต่ละประเภทหรือชนิดละ ๕๐ บาท (๑๔) คัดสำเนาเอกสารฉบับละ ๑๐ บาท (๑๕) รับรองเอกสารหรือสำเนาเอกสาร ฉบับละ ๑๐ บาท (๑๖) ค่าแบบพิมพ์คำร้องขอต่างๆฉบับหรือชุดละ ๑๐ บาทหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องด้วยพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓ ได้ประกาศใช้เป็นเวลาหลายปีแล้ว บทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าวไม่เหมาะสมแก่การควบคุมและส่งเสริมมาตรฐานสินค้าของสินค้าขาออกในภาวะการณ์ปัจจุบัน สมควรปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมอำนาจหน้าที่ของรัฐมนตรีอธิบดี พนักงานเจ้าหน้าที่ และพนักงานตรวจสอบมาตรฐานสินค้า และสมควรกำหนดให้มีวิธีการออกใบรับรองให้แก่สินค้าก่อนวันที่ประกาศกำหนดมาตรฐานสินค้าจะมีผลใช้บังคับ นอกจากนี้สมควรกำหนดความผิดและโทษเพิ่มขึ้นอีก ทั้งนี้ เพื่อให้สามารถส่งเสริมและควบคุมคุณภาพของสินค้าขาออกให้ได้ผลดียิ่งขึ้นจึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
พ.ศ. 2558
พ.ร.บ.จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ.2522 ที่ใช้บังคับขณะฟ้อง มาตรา 4 และมาตรา 19 แสดงว่าอธิการบดีซึ่งเป็นผู้แทนของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยโจทก์ ซึ่งเป็นนิติบุคคลย่อมมีอำนาจดำเนินกิจการทั่วไปแทนโจทก์ การฟ้องคดีเป็นสิทธิของบุคคลในกระบวนการยุติธรรม และความประสงค์ของนิติบุคคลแสดงออกโดยผู้แทนของนิติบุคคลนั้น อธิการบดีผู้แทนของโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีในนามโจทก์ได้ โดยไม่จำต้องได้รับมอบอำนาจจากสภามหาวิทยาลัย จำเลยยอมรับว่าได้เช่าอาคารพาณิชย์พิพาทจากโจทก์ จึงไม่มีอำนาจต่อสู้ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจให้เช่าอีก และหากเป็
พ.ศ. 2558
การฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดตาม พ.ร.บ.ฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด พ.ศ.2545 มาตรา 19 เป็นมาตรการของรัฐที่ต้องการบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติดไม่ว่าผู้นั้นจะยินยอมเข้ารับการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดหรือไม่ก็ตาม โดยศาลจะมีคำสั่งให้ส่งตัวผู้ติดยาเสพติดไปตรวจพิสูจน์การเสพหรือการติดยาเสพติดก่อน และคณะอนุกรรมการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดมีอำนาจวินิจฉัยว่าผู้เข้ารับการตรวจพิสูจน์ ผู้ใดเป็นผู้เสพหรือติดยาเสพติด จากนั้นต้องจัดให้มีแผนการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดตามมาตรา 22 โดยคำนึงถึงความหนักเบาของ
ค้นต่อ
ทนอย