ทนอย.Thanoy · iApp
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

มาตรา 1170

ชุดหลัก
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1170 เมื่อการซึ่งกรรมการคนใดได้ทำไปได้รับอนุมัติของที่ประชุมใหญ่แล้ว ท่านว่ากรรมการคนนั้นไม่ต้องรับผิดในการนั้นต่อผู้ถือหุ้นซึ่งได้ให้อนุมัติหรือต่อบริษัทอีกต่อไป ท่านห้ามมิให้ผู้ถือหุ้นซึ่งมิได้ให้อนุมัติด้วยนั้นฟ้องคดีเมื่อพ้นเวลาหกเดือนนับแต่วันที่ประชุมใหญ่ให้อนุมัติแก่การเช่นว่านั้น

คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้

ฎีกาที่ 698/2530

พ.ศ. 2530

ป.พ.พ. มาตรา 1144 ถึงมาตรา 1170 บัญญัติให้กรรมการบริษัทมีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับบริษัทไว้หลายประการ เช่น ให้กรรมการใช้ความเอื้อเฟื้อสอดส่องในอันที่จะประกอบกิจการของบริษัทอย่างผู้ค้าขายด้วยความระมัดระวัง ให้มีอำนาจเรียกประชุมกรรมการและออกเสียงชี้ขาดปัญหาในที่ประชุม ให้มีอำนาจมอบอำนาจของตนให้ผู้จัดการ ฯลฯ ซึ่งกรณีดังกล่าวถือได้ว่าผู้เป็นกรรมการของบริษัททุกคนต้องมีหน้าที่บริหารกิจการของบริษัท ฉะนั้นกรรมการบริษัทคนหนึ่งจึงมีอำนาจลงลายมือชื่อร่วมกับกรรมการผู้จัดการและประทับตราของบริษัท แต่งตั้งให้ผู้อื

ฎีกาที่ 489/2489

พ.ศ. 2489

ผู้ถือหุ้นในบริษัทที่ถูกสั่งให้ล้มละลาย ไม่มีสิทธิ์มาร้องขอให้ยกเลิกคดีล้มละลายได้ความว่า บริษัทไทยโยธา จำกัด ถูกศาลสั่งให้ล้มละลายแล้ว ต่อมาบริษัทประมวลไทย ยื่นคำร้องอ้างว่าเป็นผู้ถือหุ้นบริษัทไทยโยธา ขอให้ศาลสั่งยกเลิกคดีล้มละลายศาลแพ่งสั่งว่าบริษัทประมวลไทยไม่มีสิทธิ์ร้องแทนผู้ล้มละลายและไม่ใช่เจ้าหนี้จึงไม่ใช่เป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ให้ยกคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนบริษัทประมวลไทยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย มาตรา 135ให้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียหรือเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เท่านั

ฎีกาที่ 220/2484

พ.ศ. 2484

ภาษีเงินได้ ในกรณีที่กรรมการบริษัททำความเสียหายแก่บริษัทผู้ถือหุ้นจะมาฟ้องกรรมการให้ใช้ค่าเสียหายแก่ตนไม่ได้ได้ความว่าที่ประชุมบริษัทไฟฟ้าไทยได้ลงมติลดหุ้น ผู้ถือหุ้นได้คืนหุ้นๆละ ๑๐ บาท โจทก์ถือหุ้น ๗๐ หุ้น จำเลยที่ ๑ ได้จ่ายเงินของบริษัทให้จำเลยที่ ๒ เป็นค่าเสียภาษี ๕๖ บาทสำหรับเงินหุ้นของโจทก์ที่จะได้รับคืน โจทก์จึงมาฟ้องเรียกเงินจากจำเลยทั้งสอง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์อ้างว่าจำเลยที่ ๑ ทำให้เสียหายแก่โจทก์ ๆ จึงอ้างประมวลแพ่ง ๆ ม.๑๑๖๙ มาฟ้

ฎีกาที่ 1032/2482

พ.ศ. 2482

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1032/2482หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องเรียกเงินจำนวนเกินกว่า 2000 บาท ศาลชั้นต้นตัดสินให้ใช้เพียง 1600 บาท และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ศาลฎีการับวินิจฉัยฎีกาของจำเลยในข้อเท็จจริง เพียงแต่ที่ประชุมใหญ่ของบริษัทอนุมัติบัญชีงบดุลย์การอนุมัติไม่ทำให้กรรมการบริษัทผู้จ่ายเงินไปโดยมิชอบได้พ้นจากความรับผิดในการจ่ายเงินนั้นต่อบริษัท เพราะเป็นการอนุมัติแต่งบดุลย์มิได้อนุมัติในกิจการที่ทำไปโดยตรง โจทก์ฟ้องเรียกเงินหลายประเภท จำเลยตัดฟ้องข้ออายุความแต่มิได้กล่าวอ้างบทและกำหนดเวลาไว้ ถือว่าไม่เป็นข้อ

ค้นต่อ

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1170 · ทนอย Thanoy