ทนอยมาตรา 47
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 1799/2563
แผ่นป้ายโฆษณาของจำเลยข้อความว่า "ให้เงินกู้ค่ะ มีบ้านมีรถเงินสดทันใจ ไม่โอนเล่ม ไม่จดจำนอง" และ "ให้เงินกู้ จัด 2 แสน รถยนต์ไม่ต้องโอน ทะเบียนรถทุกชนิด รถไถ โฉนดบ้าน ที่ดิน คอนโด" แม้ป้ายโฆษณาจะระบุให้ติดต่อกับสาขาของจำเลยคนละสาขา แต่ก็เป็นการโฆษณากิจการให้เงินกู้ของจำเลย เมื่อโจทก์เข้าทำธุรกรรมทางการเงินกับจำเลยเนื่องมาจากการโฆษณาตามแผ่นป้ายดังกล่าว จึงถือว่าแผ่นป้ายโฆษณาดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาระหว่างโจทก์ผู้บริโภคกับจำเลยผู้ประกอบธุรกิจ ตาม พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีผู้บริโ
ฎีกาที่ 1142/2498
เมื่อตามพฤติการณ์ได้ความว่าจำเลยแทงผู้ตายขณะวิกลจริตแต่ยังมีสติพอจะรู้สึกผิดชอบหรือยับยั้งได้ จำเลยย่อมได้รับการลดหย่อนอาญาให้เบาลงได้ตาม มาตรา 47การที่จะนับโทษจำเลยต่อจากคดีอาญาอีกคดีหนึ่งหรือไม่นั้นให้อำนาจศาลใช้ดุลพินิจได้ตาม มาตรา 32 เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ไม่นับโทษจำเลยต่อให้ ย่อมไม่มีเหตุผลที่ศาลฎีกาจะเปลี่ยนแปลงในข้อดุลพินิจเมื่อคดีอยู่ระหว่างพิจารณาของศาล หากมีเหตุควรเชื่อว่าจำเลยเป็นคนวิกลจริต ศาลย่อมสั่งให้พนักงานแพทย์ตรวจแล้วมาให้การได้
ฎีกาที่ 160/2471
วิกลจริต แต่มีสติพอที่จะรู้ผิดชอบจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้แทง ล. ภรรยา ๒๙ แห่ง แต่จำเลยแก้ว่าได้ทำไปในขณะมีสติเลื่อนลอยไม่รู้สึกว่าเปนความผิด ศาลเดิมตัดสินลงโทษตามมาตรา ๒๔๙ และลดเสีย ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๕๙ - ๓๗ (๑) คงจำคุกจำเลย ๒๐ ปี ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยมีความคิดเปนสันดานติดตัวอยู่ว่า ล. ไม่รักและลอบทำชู้บ่อย ๆ และแพทย์ผู้ตรวจ จำเลยให้การว่าจำเลยมีสติไม่ปกติ แต่ไม่ถึงกับปราศจากความรู้สึกเสียทีเดียว จึงตัดสินว่าจำเลยกระทำผิดในเวลาวิกลจริต แต่ยังมีสติพอมีจะรู้ผิดชอบให้ จำคุกจำเลย ๑๐ ปี ตา
ฎีกาที่ 196/2470
ฆ่าคนตายโดยสติพอจะยับยั้งได้ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยเปนคนมีโรคประจำตัวที่กระทำให้สติในบางคราวไม่สู้ปรกติ แต่ในขณะที่จะเลยฆ่า ฮ.ซึ่งเปนภรรยาของจำเลยตายนั้น เวลานั้นจำเลยมีสติพอจะรู้ผิดชอบฤายับยั้งได้ ฎีกาตัดสินว่า การกระทำของจำเลยต้องมีผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๔๙-๔๗ ให้จำคุกจำเลยเพียง ๑๐ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 196/2470อัยการลำปางโจทก์นายปิล. ป.อ. ม. 249, ม. 47ฆ่าคนตายโดยสติพอจะยับยั้งได้ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยเปนคนมีโรคประจำตัวที่กระทำให้สติในบางค
ฎีกาที่ 515/2469
วิกลจริต ลดตาม ม.47 อยู่ในดุลยพินิจของศาลผู้กระทำผิดมีจริตไม่ปรกติแลได้รักษาหายมา ๒ ปีเศษแล้ว ต่อมาไม่ได้มีสาเหตุอะไรได้ใช้มีดฟันภรรยาของตนเองสลบ แลฟันน้าเขยภรรยาจำเลยตายแล้วได้ใช้กฤชแทงตนเองดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า จำเลยมีสติไม่ปรกติแต่พอที่จะรู้จักผิดชอบได้ ให้จำคุกจำเลย ๗ ปี ตามมาตรา ๒๔๙ - ๔๗ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 515/2469อัยการสุราษฎร์โจทก์นายลบ ชนะโชกจำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 47วิกลจริต ลดตาม ม.47 อยู่ในดุลยพินิจของศาลผู้กระทำผิดมีจริตไม่ปรกติแลได้รักษาหายมา