ทนอยมาตรา 325
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 195/2528
ในวันนัดสืบพยานโจทก์ จำเลยและทนายมาศาล ฝ่ายโจทก์ไม่มา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าโจทก์ไม่มีพยานมาสืบตามฟ้อง งดสืบพยานจำเลยพิพากษายกฟ้อง โจทก์ยื่นคำร้องว่า เหตุที่มาล่าช้าเพราะบ้านอยู่ไกลรถติดโจทก์เตรียมพยานมาสืบพร้อมแล้ว ไม่ได้จงใจขาดนัดพิจารณา ขอให้ไต่สวนคำร้องของโจทก์ และยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่ ดังนี้ เป็นการยกฟ้องเพราะโจทก์ไม่มาตามกำหนดนัดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166 วรรคแรก และมาตรา 181 เมื่อโจทก์ยื่นคำร้องดังกล่าว ศาลชั้นต้นก็ชอบที่จะไต่สวนและมีคำสั่งว่ามีเหตุสมควรหรือไม่เพียงใด ที่ม
ฎีกาที่ 754/2498
จำเลยถืออาวุธเข้าไปค้นตัวคนร้ายในบ้านโจทก์โดยจำเลยอ้างว่าติดตามคนร้ายมาทางบ้านโจทก์ แต่คำของจำเลยเองก็ไม่ปรากฎว่าคนนั้นได้กระทำความผิดอย่างใดและพฤติการณ์ที่จำเลยไปถามคนอื่นและไปถามโจทก์นั้นก็แสดงว่าจำเลยไม่รู้ว่าคนนั้นไปทางไหน เพียงเท่านี้ยังไม่พอฟังว่าจำเลยมีเหตุอันแน่นแฟ้นควรสงสัยว่าคนร้ายได้เข้าไปซุกซ่อนตัวอยู่ในบ้านโจทก์ ให้พ้นความรับผิดฐานบุกรุกไม่
ฎีกาที่ 615/2484
การทำทำนบเพื่อให้น้ำเข้านายอันมีเนื้อที่กว้าง 200 ไร่ ต้องขออนุญาตเป็นหนังสือและดำเนินการไปตามที่กฎหมายบังคับไว้ถ้าศาลเห็นว่าจำเลยทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุแม้จำเลยมิได้ยกเป็นข้อต่อสู้ศาลเก็บฟ้องปล่อยตัวจำเลยได้ข้อเท็จจริงได้ความว่า ผู้เสียหายกับพวกขออนุญาตต่อนายอำเภอทำนบปิดคลองนาตาขวัญ เพื่อทดน้ำเข้าไปใช้ในการทำนาของราษฎร เนื้อนาที่ใช้น้ำร่วมกันมีประมาณ ๒๐๐ ไร่เศษ นายอำเภอได้อนุญาตให้ทำได้แต่การขออนุญาตและการอนุญาตได้เป็นไปโดยวาจา เมื่อผู้เสียหายกับพวกทำทำนบปิดคลองนั้นเสร็จแล้ว ต่อมาปรากฏว่าฝนต
ฎีกาที่ 816/2483
ความผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา 189 นั้น อัยยการจะนำคดีขึ้นว่ากล่าวได้ติดต่อเมื่อผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ขอให้ว่ากล่าว อ้างฎีกาที่ 622/2483คดีนี้ได้ความว่าจำเลยเอาไฟจุดเผาตูบของเจ้าทรัพย์เสียหายเล็กน้อย ศาลจังหวัดเชียงรายพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๘๖ แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๕ ม. ๔ จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยจุดเผาหลังคาบ้านของเจ้าทรัพย์เสียหายเพียง ๓ สตางค์และข้อเท็จจริงไม่ได้ความว่าเป็นเหตุใกล้ต่อภยันตรายแก่ผู้ใด จำเลยควรมีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๘๙ ซึ่งบัญญัติให้ลงโทษฐานทำให้เสี
ฎีกาที่ 622/2483
ความผิดตามมาตรา 189 นั้น อัยยการจะนำคดีขึ้นว่ากล่าวได้ก็ต่อเมื่อผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ขอให้ว่ากล่าว อ้างฎีกาที่ 1459/2482ได้ความว่า จำเลยเอาไฟจุดเผาป่าที่ถางไว้ในสวนของ จำเลย ไฟได้ไหม้ลามเข้าไปในสวนของนายแพไหม้มะพร้าวตายไป ๑๐ ต้น ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยต้องตามมาตรา ๑๘๙ ซึ่งมาตรา นี้โอนไปให้ ลงโทษฐานทำให้เสียทรัพย์ตามมาตรา ๓๒๔, ๓๒๕, และ ๓๒๖ ความผิด ตามมาตรา ๓๒๔, ๓๒๕ นี้ ต่อผู้เสียหายร้องทุกข์ เจ้าพนักงานจึงเอาคดีขึ้นว่ากล่าวได้คดีนี้ไม่ปรากฏว่านายแพผู้เสียหายร้องทุกข์ให้เจ้