ทนอยมาตรา 101
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 11570/2553
พ.ร.บ.วิชาชีพเวชกรรม พ.ศ.2525 มาตรา 4 บัญญัติว่า "วิชาชีพเวชกรรม" หมายความว่า "วิชาชีพที่กระทำต่อมนุษย์เกี่ยวกับการตรวจโรค การวินิจฉัยโรค..." การที่จำเลยที่ 1 ซึ่งมิได้เป็นผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมตามพระราชบัญญัติดังกล่าว สั่งจ่ายยารักษาให้แก่สายลับหลังจากจำเลยที่ 1 ตรวจและวินิจฉัยโรคให้แก่สายลับแล้ว โดยจำเลยที่ 2 ทำหน้าที่จัดยาให้ตามใบสั่งแพทย์ของจำเลยที่ 1 และเก็บเงิน ล้วนเป็นการกระทำที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของการประกอบวิชาชีพเวชกรรม ดังนั้น จำเลยทั้งสองจึงมีความผิดฐานขายยาแผนปัจจุบันโดยไม่ได้รับอนุญา
ฎีกาที่ 427/2483
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2483หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยปล้นทรัพย์ทางพิจารณาได้ ความว่าจำเลยทำการลักทรัพย์ ศาลลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ แต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยมีผิดเพียงฐานลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจะลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ได้ จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๙๔ จำเลยฎีกาว่า คดีเช่นนี้ศาลควรยกฟ้องโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๒ ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานปล้นทรัพย์เป็นการกระทำหลายอย่างรวมกัน กล่าวคือ (๑) กระทำการลักทรัพย์ (๒