ทนาย Thanoy · iApp
ประมวลกฎหมายอาญา

มาตรา 100

ชุดหลัก
เมื่อได้มีคำพิพากษาถึงที่สุดให้กักกันผู้ใด ถ้าผู้นั้นยังมิได้รับการกักกันก็ดี ได้รับการกักกันแต่ยังไม่ครบถ้วนโดยหลบหนีก็ดี ถ้าพ้นกำหนดสามปีนับแต่วันที่พ้นโทษ โดยได้รับโทษตามคำพิพากษาแล้วหรือโดยล่วงเลยการลงโทษ หรือนับแต่วันที่ผู้นั้นหลบหนีระหว่างเวลาที่ต้องกักกัน เป็นอันล่วงเลยการกักกัน จะกักกันผู้นั้นไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้

ฎีกาที่ 10/2482

พ.ศ. 2482

จำเลยทำการชิงทรัพย์เจ้าทรัพย์เอามือไปถูกมีดของจำเลยที่ถืออยู่มี่บาดเจ็บโดยเผอิญ จำเลยก็ต้องมีความผิดฐานขิงทรัพย์มีผู้ต้องได้รับบาดเจ็บตาม ม. 300 ตอนต้น ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.194ในคดีที่มีอุทธรณ์แต่เฉพาะข้อกฎหมาย ศาลอุทธรณ์ต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ไม่มีอำนาจวินิจฉัยข้อเท็จจริงไหม่ได้ความว่าจำเลยขึ้นไปชิงทรัพย์บนเรือนเจ้าทรัพย์ๆ ถูกมีดของจำเลยมีบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นฟังว่าการที่เจ้าทรัพย์ถูกมีดของจำเลยนั้นเป็นโดยบังเอิญ ไม่ใช่เกี่ยวเนื่องจากจำเลยกระทำโดยตรงคดีไม่เข้าบท ม.๓๐๐ จึงลงโท

ค้นต่อ

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 100 · Thanoy