มาตรา 258
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 6475/2551
ในระหว่างการพิจารณาคดีของศาลชั้นต้น โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราว ห้ามมิให้จำเลยที่ 1 โอนขายที่ดินพิพาท เนื่องจากจำเลยที่ 1 ไม่มีทรัพย์สินที่จะบังคับคดีได้ ต่อมาศาลชั้นต้นมีคำสั่งห้ามมิให้จำเลยที่ 1 โอนขายที่ดินพิพาท ปรากฏว่าในวันเดียวกันเจ้าพนักงานที่ดินได้รับหมายคุ้มครองชั่วคราวตามคำสั่งของศาลชั้นต้น จึงต้องถือว่าคำสั่งของศาลชั้นต้นที่คุ้มครองชั่วคราวนี้มีผลใช้บังคับในวันดังกล่าวแล้ว ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 258 วรรคสาม ดังนั้นการโอนขายที่ดินพิพาทระหว่างจำเลยที่ 1 กับจำเลยที่ 2 ที่ท
ฎีกาที่ 772/2497
การที่ศาลสั่งไม่อนุญาตให้คู่ความอ้างพยานเพิ่มเติมตาม ป.วิ.แพ่งมาตรา 88 + ก็ดี การที่ศาลไม่ไปดูที่พิพาทก็ดี เป็นเรื่องดุลยพินิจของศาล การโต้แย้งดุลยพินิจของศาลเป็นการโต้แย้งดุลยพินิจของศาลเป็นการโต้แย้งในข้อเท็จจริงโจทย์ฟ้องว่าโจทก์มีส่วนเป็นเจ้าของกรรมสิทธิที่ดินโฉนดที่ ๒๔๘๗ ตำบลคมบาง อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี เนื้อที่ประมาณ ๓ ไร่ โดยโจทก์ซื้อจากนายเกตุ ได้ทำหนังสือสัญญาซื้อขายกันเองโดยมิได้แก้ทะเบียหลังโฉนด และได้เข้าครอบครองเป็นเจ้าของมาเป็นเวลา ๒๒ ปีแล้ว โฉนดและสัญญาปลวกกัดกินสูนย์หายไป จึงข
ฎีกาที่ 1463/2496
ในคดีที่
ฎีกาที่ 61/2484
ปัญหาที่ว่าพินัยกรรม์จะใช้ได้หรือไม่นั้น ไม่เป็นคดีเกี่ยวกับสิทธิในสภาพบุคคลและสิทธิในครอบครัวเดิมพระยาสุรเทพภักดีทำพินัยกรรม์ยกทรัพย์ให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นบุตรภริยาเดิม ต่อมาพระยาสุรเทพฯทำพินัยกรรมฉะบับใหม่ยกทรัพย์ทั้งหมดให้แก่จำเลย เมื่อวันที่ ๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๘๑ พระยาสุรเทพฯถึงแก่กรรมโจทก์ยื่นคำร้องขอจัดการศพและมฤตก จำเลยคัดค้าน โจทก์จึงยื่นฟ้องคดีนี้ขอให้ศาลแสดงว่าพินัยกรรม์ของพระยาสุรเทพฯที่จำเลยอ้างเป็นฌมฆะ เพราะทำไม่ถูกแบบ เป็นพินัยกรรม์ปลอมหรือมิฉะนั้นก็ได้ใช้กลฉ้อฉลให้ผู้ตายทำ เพราะผู้ตายเป