ทนอยมาตรา 152
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 1154/2511
ขั้นแรกจำเลยขอกู้เงิน 4,000 บาท รวมกับจำนวนที่กู้เดิม 2,000 บาท เป็น 6,000 บาท เมื่อผู้เขียนสัญญาเขียนจำนวน 6,000 บาทไปแล้ว จำเลยขอเพิ่มอีก 1,000 บาทรวมเป็น 7,000 บาท ผู้เขียนจึงแก้เลข 6 เป็นเลข 7 และแก้ตัวอักษรด้วย ดังนี้ เป็นการแก้ให้ตรงตามความประสงค์ของจำเลย ก่อนที่จำเลยจะพิมพ์ลายนิ้วมือในสัญญากู้ และคู่กรณีมีเจตนาจะให้เอกสารดังกล่าวเป็นหลักฐานแห่งการกู้ตามจำนวนที่แก้ไปแล้ว คือ 7,000 บาท ฉะนั้นแม้ตัวเลขและตัวอักษรที่แก้ไปจะไม่ได้ลงชื่อกำกับ ก็ใช้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมโดยสมบูรณ์ ไม่มีกฎหมายบ
ฎีกาที่ 519/2478
ตัดสินนอกคำขอหรือไม่ฎีกาอุทธรณ์ปัญหาข้อกฎหมายปัญหาข้อเท็จจริงข้อที่ว่าศาลล่างตัดสินนอกคำขอหรือไม่นั้น ศาลฎีการับวินิจฉัยโดยถือว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายได้ความว่าจำเลยทำหนังสือเช่านาของโจทก์ทำเมื่อ ปี พ.ศ.๒๔๖๕ มีกำหนด ๑ ปี แลต่อมาจำเลยก็ได้ครอบครองทำนามาทุกปี จนถึงปี พ.ศ.๒๔๗๒ โดยไม่มีสัญญาต่อกัน จำเลยค้างค่าเช่าโจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเช่าที่ค้าง ๓ ปี เป็นเงิน ๑๔๕๓ บาท ๕๐ สตางค์ ศาลเดิมพิพากษาให้จำเลยใช้เงินตามฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงตามศาลเดิม แลวินิจฉัยว่าข้อที่จำเลยคัดค้านว่าตามรายงานพิจารณา