มาตรา 139
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 996/2508
ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 131(2),133,139 นั้น เมื่อจำเลยยื่นคำให้การฟ้องแย้ง ศาลชั้นต้นสั่งว่า ......ส่วนฟ้องแย้งของจำเลยนั้น ศาลได้พิจารณาแล้ว........จึงพร้อมกันมีคำสั่งให้ยกฟ้องแย้งเสียค่าธรรมเนียมเป็นพับ เช่นนี้ เป็นปริยายว่าศาลชั้นต้นพิจารณาเสร็จแล้วจึงชี้ขาดฟ้องแย้งโดยทำเป็นคำสั่งให้ยกฟ้องแย้ง ไม่ใช่สั่งให้คืนไปหรือไม่รับ ตามมาตรา 18 ฟ้องแย้งว่า โจทก์มีหนังสือขอให้จำเลยไปพบเพื่อรับคำบอกกล่าวขับไล่ หรือทำสัญญาเช่าแล้วแต่กรณี จำเลยได้ทำหนังสือขอทำสัญญาเช่าแต่โจทก์เรียกเงินกินเปล
ฎีกาที่ 601/2478
การนับวันครบกำหนดแห่งอายุความในคดีอาญาเป็นไปตาม พรบวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.139 และประมวลแพ่ง ม.161 วันสุดท้ายแห่งอายุความยื่น+เป็นวันศาลหยุด โจทก์ย่อมฟ้องในวันถัดจากวันอาทิตย์+ได้ ไม่ขาดอายุความ
ฎีกาที่ 698/2470
เรื่องนี้ศาลเดิมได้อ่านคำพิพากษาซึ่งตัดสินลงโทษจำเลยให้จำเลยฟังเมื่อวันที่ ๒๙ มีนาคม ๒๔๖๙ ต่อมาวันที่ ๑๓ ถึง ๑๕ เมษายน ๒๔๗๐ เปนวันสงกรานต์ ศาลปิดหยุดงาน ๓ วัน ครั้นรุ่งขึ้น วันที่ ๑๖ ซึ่งเปนวันต้นที่ศาลเปิดทำงาน จำเลยจึงได้ยื่นอุทธรณ์ ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ว่าอุทธรณ์ของจำเลยยังไม่ขาดอายุความตามวิธีพิจารณาความแพ่ง ม. ๑๓๙ ให้ส่งสำนวนให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาต่อไปตามรูปความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 698/2470อัยการสงขลาโจทก์นายพัวล. ป.วิ.พ. ม. 139เรื