มาตรา 108
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 1823/2493
ประเด็นในเรื่องร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ถูกยึดนั้นมีว่า ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นเจ้าของทรัพย์สินที่ถูกยึดนั้นหรือไม่ และตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 55 นั้นผู้ที่จะต้องใช้สิทธิทางศาลในกรณีขอให้ปล่อยทรัพย์นั้น ก็หาจำต้องเป็นผู้มีกรรมสิทธิ์หรือทรัพยสิทธิในทรัพย์นั้นไม่ ผู้มีส่วนได้เสียในกรณีย่อมมาใช้สิทธิทางศาลได้ด้วยการร้องขัดทรัพย์มีผู้ลอบตัดฟันไม้สัก อันเป็นไม้หวงห้ามแล้วแปรรูปโดยไม่ได้รับอนุญาต ภายหลังถูกเจ้าหนี้ยึดไม้เหล่านี้ไว้เพื่อบังคับคดี กรมป่าไม้ซึ่งรัฐหรือ
ฎีกาที่ 227/2486
ถึงวันนัดโจทไม่มีพยานมาสืบเมื่อปรากตค่าโจทไม่ได้ละเลยการส่งหมายเรียกพยานแต่ประการไดสาลดวนไช้ดุลพินิจอนุญาตไห้โจท เลื่อนคติเพื่อออกหมายซ้ำเรียกพยานโจทมาสืบได้โจทฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยถานเล่นการพนันแปดเก้า จำเลยไห้การปติเสธ วันนัดสืบพยานโจท พยานโจทไม่มาเลย สาลสอบถามโจท ๆ แถลงว่า โจทได้รับหมายเรียกพยานจากสาลแล้วส่งไปไห้ตำหรวดกองเมืองจัดส่งไปไห้พยาน จนบัดนี้ยังไม่ได้รับแจ้งเหตุขัดข้องว่าพยานได้รับหมายแล้วหรือไม่ และจัดส่งหมายไปแล้วหรือยัง ขอเลื่อนคดีไป ๑๕ วันและขอหมายซ้ำ สาลชั้นต้นเห็นว่า สาลมีอำนาจไช้
ฎีกาที่ 649/2479
พระภิกษุสามเณรเป็นพะยานเบิกความเท็จไม่มีผิดฐานเบิกความเท็จ+คดีนี้