ทนอยมาตรา 58
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 7116/2544
สิทธิในการร้องขอให้ศาลสั่งปล่อยตัวจากการคุมขังโดยมิชอบด้วยกฎหมายจะมีอยู่เพียงชั่วระยะเวลาที่ถูกคุมขังโดยมิชอบด้วยกฎหมายเท่านั้น
ฎีกาที่ 1200/2504
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 90 เป็นบทบัญญัติคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของบุคคล หาใช่บทบัญญัติลงโทษการกระทำผิดไม่ ฉะนั้น เมื่อคำร้องของผู้ร้องบรรยายข้อความเข้าดังบัญญัติไว้ในมาตรา 90 แล้ว ศาลก็ชอบที่จะยกมาตรานี้ขึ้นพิจารณาและปรับกับกรณีได้ คำว่า "ควบคุม" หรือ "ขัง" ในมาตรา 90 นี้ เป็นถ้อยคำที่ใช้ตามความหมายธรรมดา หาใช่จำกัดดังประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(21) และ (22) อธิบายไว้ไม่ ฉะนั้น มาตรา 90 จึงเป็นบทบัญญัติสำหรับกรณีที่บุคคลต้องถูกควบคุมหรือขังโดยผิดกฎหมาย ไม่ว่าจะเป็นการคว
ฎีกาที่ 225/2493
การร้องขอให้ศาลออกหมายจับจำเลย โจทก์จะมาร้องต่อศาลฎีกาให้วินิจฉัยออกหมายจับให้ไม่ได้ ชอบที่โจทก์จะไปร้องต่อศาลชั้นต้นความว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ศาลชั้นต้นที่พิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๑ ฐานพยายามฆ่าคนตาย ให้ยกฟ้องโจทก์เสียทั้งหมด ปล่อยจำเลยที่ ๑ พ้นข้อหาไป โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาฉะเพาะจำเลยที่ ๑ แต่ปรากฎว่าส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยที่ ๑ ไม่ได้ โจทก์ร้องขอให้ศาลฎีกาวินิจฉัยเพื่อออกหมายจับ ศาลฎีกาสั่งให้จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ ส่วนที่โจทก์ร้องขอให้ศาลฎีกาวินิจฉัย เพื่อออกหมายจับให้จำเลยด้วยนั้น
ฎีกาที่ 75/2493
กำนันไม่มีอำนาจจับคนโดยไม่มีหมายจับ และพนักงานสอบสวนไม่มีอำนาจสั่งให้กำนันจับคนโดยไม่มีหมายจับความว่า จำเลยเป็นกำนันได้จับโจทก์มัดมือพาไปหน่วงเหนี่ยวกักขังไว้ยังที่ว่าการอำเภอ ๑ ชั่วโมง โจทก์ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญาตามมาตรา ๒๗๐ จำเลยให้การว่า พนักงานสอบสวนสั่งให้จำเลยจับ และแถลงรับว่าที่จับโจทก์นั้นโดยมิได้มีหมาย โจทก์ไม่สืบพะยานศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพะยานจำเลย พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๗+ ให้จำคุก ๑๕ วัน ปรับ ๕๐ บาท ยกโทษจำคงปรับสถานเดียว ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดโทษฐานป
ฎีกาที่ 857/2484
ในคดีฟ้องขอให้ลงโทษฐานฉ้อโกง โจทก์อ้างรายงานของอำเภอว่าไม่ปรากฎว่าจำเลยย้ายที่อยู่ไปอยู่แห่งใดนั้น ไม่เป็นเหตุพอที่ศาลจะออกหมายจับจำเลย