ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
มาตรา 57
ภายใต้บังคับแห่งบทบัญญัติในมาตรา ๗๘ มาตรา ๗๙ มาตรา ๘๐ มาตรา ๙๒ และมาตรา ๙๔ แห่งประมวลกฎหมายนี้ จะจับ ขัง จำคุก หรือค้นในที่รโหฐานหาตัวคนหรือสิ่งของต้องมีคำสั่งหรือหมายของศาลสำหรับการนั้น
บุคคลซึ่งต้องขังหรือจำคุกตามหมายศาล จะปล่อยไปได้ก็เมื่อมีหมายปล่อยของศาล
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 75/2493
กำนันไม่มีอำนาจจับคนโดยไม่มีหมายจับ และพนักงานสอบสวนไม่มีอำนาจสั่งให้กำนันจับคนโดยไม่มีหมายจับความว่า จำเลยเป็นกำนันได้จับโจทก์มัดมือพาไปหน่วงเหนี่ยวกักขังไว้ยังที่ว่าการอำเภอ ๑ ชั่วโมง โจทก์ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญาตามมาตรา ๒๗๐ จำเลยให้การว่า พนักงานสอบสวนสั่งให้จำเลยจับ และแถลงรับว่าที่จับโจทก์นั้นโดยมิได้มีหมาย โจทก์ไม่สืบพะยานศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพะยานจำเลย พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๗+ ให้จำคุก ๑๕ วัน ปรับ ๕๐ บาท ยกโทษจำคงปรับสถานเดียว ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดโทษฐานป