ทนอยมาตรา 258
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 7571/2560
ป.วิ.อ. มาตรา 258 บัญญัติว่า ให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งว่าด้วยค่าฤชาธรรมเนียมมาใช้บังคับโดยอนุโลม เมื่อตาม ป.วิ.พ. มาตรา 149 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้ค่าทนายความเป็นค่าฤชาธรรมเนียม มิใช่เป็นค่าธรรมเนียม และตามมาตรา 167 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้ศาลสั่งเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมลงไว้ในคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีหรือในคำสั่งจำหน่ายคดีออกจากสารบบความแล้วแต่กรณี คดีนี้ ผู้ร้องแต่งตั้งทนายความเป็นทนายผู้ร้องและได้ทำหน้าที่ดำเนินกระบวนพิจารณาคดีส่วนแพ่งที่
ฎีกาที่ 1548/2495
ฟ้องบรรยายว่า "วันที่ 8 ก.พ. 93 เวลากลางวัน จำเลยกล่าวเท็จหลวงลวงโจทก์ว่า มีคนต้องการซื้อผ้า จำเลยขอรับผ้าไปถ้าขายได้จะนำเงินมาให้ ถ้าขายไม่ได้จะนำผ้ามาคืนในวันที่ 9 เดือนเดียวกัน โจทก์หลงเชื่อ จึงมอบผ้าให้จำเลยรับไป ครั้งถึงวันเวลากำหนด จำเลยไม่นำเงินหรือผ้ามาคืน" และในตอนท้ายบรรยายว่า "ในระหว่างวันที่ 8 - 9 ก.พ.93 เวลาใดไม่ปรากฎ จำเลยมีเจตนาทุจริต ยักยอกทรัพย์รายนี้" ดังนี้ เป็นฟ้องที่โจทก์มุ่งหมายบรรยายหนักไปทางว่า จำเลยกระทำผิดฐานฉ้อโกง ไม่เป็นฟ้องเคลือคลุม และสมบูรณ์ เป็นฟ้องฐานฉ้อโกง
ฎีกาที่ 262/2480
วิธีพิจารณาอาญา หน้าที่นำสืบพะยานใบชันสูตร์คำรับสารภาพ โจทย์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายร่างกายเจ้าทุกข์ถึงสาหัสดังปรากฎตามรายงานชันสูตร์บาดแผลที่ส่งต่อศาลจำเลยให้การรับสารภาพดังนี้ ถ้าโจทก์ไม่นำสืบว่าบาดแผลเจ้าทุกข์ถึงสาหัสตามฟ้องร้องจริงศาลจะลงโทษฐานทำร้ายร่างกายถึงสาหัสไม่ได้ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหากฎหมายข้อที่ว่าบาดแผลเช่นนี้จะถึงสาหัสหรือไม่เป็นปัญหากฎหมายโจทย์ฟ้องว่าจำเลยใช้หลาวแทง ล.มีบาดแผลสาหัส ขอให้ลงโทษตาม ม.๒๕๖ ปรากฎตามรายงานชันสูตร์บาดแผลว่าถูกแทงเหนือสะดือ เจ้าพนักงานผู้ชันสูตร์สันนิษฐานไว้ในช่องพิ