ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

มาตรา 152

ชุดหลัก

ให้แพทย์หรือพนักงานแยกธาตุของรัฐบาลปฏิบัติดังนี้ (๑) ทำรายงานถึงสภาพของศพ หรือส่วนของศพตามที่พบเห็นหรือตามที่ปรากฏจากการตรวจพร้อมทั้งความเห็นในเรื่องนั้น (๒) แสดงเหตุที่ตายเท่าที่จะทำได้ (๓) ลงวันเดือนปีและลายมือชื่อในรายงาน แล้วจัดการส่งไปยังเจ้าพนักงานผู้ทำการชันสูตรพลิกศพ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้

ฎีกาที่ 962/2523

พ.ศ. 2523

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 962/2523หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 291เป็นการเกินคำขอของโจทก์เป็นผลร้ายแก่จำเลยแม้จำเลยจะมิได้ฎีกาแต่เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยศาลฎีกามีอำนาจแก้ไขให้ถูกต้องได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 962/2523พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางศรีจันทร์ รีด กับพวกโจทก์นายลอย สิงห์เขียวจำเลย ป.อ. ม. 291, ม. 300 ป.วิ.อ. ม. 192, ม. 152, ม. 195 วรรคสองโจท

ฎีกาที่ 110/2498

พ.ศ. 2498

ถ้าความผิดตามที่ฟ้องนั้นรวมการกระทำหลายอย่างแต่ละอย่างเป็นความผิดได้อยู่ในตัวเอง ศาลจะลงโทษจำเลยในการกระทำอย่างหนึ่งอย่างใด ตามที่พิจารณาได้ความก็ได้ โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยชิงทรัพย์และทำร้ายร่างกายผู้เสียหาย เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้เพียงว่าจำเลยทำร้ายร่างกาย ดังนี้แม้โจทก์ไม่ได้อ้างบทลงโทษฐานทำร้ายร่างกายมาก็ตาม เมื่อความผิดฐานทำร้ายร่างกายอาจแยกเป็นความผิดสำเร็จส่วนหนึ่งก็ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายได้(อ้างฎีกาที่ 339/2479

ฎีกาที่ 848/2486

พ.ศ. 2486

ตาม พ.ร.บ. ฝิ่น 2472 ม. 22,58 มุ่งเอาผิดฉเพาะแต่ผู้รับไบอนุญาตตั้งร้านฝิ่น หาได้หมายจึงผู้จัดการร้านฝิ่นด้วยไม่ ผู้ฝ่าฝืนตาม ม. 14พ.ร.บ.ฝิ่น 2472 นั้นย่อมหมายฉเพาะผู้สูบฝิ่นเท่านั้น ฟ้องว่ามีฝิ่นและมูลฝิ่น จำเลยไห้การรับโดยระบุถึงฝิ่นหย่างเดียวดังนี้ จะถือว่าจำเลยรับถึงมูลฝิ่นด้วยไม่ได้.โจทฟ้องว่าจำเลยเปนผู้จัดการร้านฝิ่นหมายเลข ๑ และ ร้านฝิ่นหมายเลข ๒ ร้านฝิ่นทั้งสองนี้นายเดียงเจ๊กเปนเจ้าของจำเลยได้กะทำผิดคือ ก. จำเลยได้ทำฝิ่นราคา ๔๔๑ บาท ๖๐ สตางค์และมูลฝิ่นราคา ๕๑๐ บาท ๖๐ สตางค์ รวมราคา ๙๕๒ บา

ฎีกาที่ 743/2484

พ.ศ. 2484

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 743/2484หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาทางพิจารณาโจทก์ได้ความแต่เพียงว่า จำเลยกระทำผิดฐานทำร้ายร่างกายไม่บาดเจ็บแต่ไม่ใช่แผลซึ่งโจทก์ระบุในฟ้องดังนี้ ลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจทำร้ายร่างกายนางก๊วยหนับบาดเจ็บสาหัส เยื่อหุ้มสมองและเส้นดลหิตแตก ถึงแก่ความตายโดยจำเลยมิได้เจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๑. จำเลยให้การปฏิเสธ. ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกระทำผิดฐานทำร้ายร่างกายไม่บาดเจ็บ จึงลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๓๓๘(๓). โจทก์ จำเลยอุทธรณ์

ฎีกาที่ 884/2484