ข้อ 1

กฎกระทรวงกำหนดค่าป่วยการพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญ พ.ศ. 2566 ข้อ 1 ในกฎกระทรวงนี้ "ค่าป่วยการ" หมายความว่า เงินที่จ่ายเป็นค่าตอบแทนให้แก่พยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานของรัฐเรียกมาให้ถ้อยคำหรือทำความเห็น ไม่ว่าโดยการมา ณ สถานที่นัดหมาย โดยระบบการประชุมทางจอภาพ หรือโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ รวมทั้งการทำรายงานความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรเสนอต่อเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานของรัฐ "หัวหน้าหน่วยงานของรัฐที่เจ้าหน้าที่สังกัด" หมายความว่า (๑) ปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ปลัดกระทรวง หรือปลัดทบวง ในกรณีที่ผู้เรียกพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญเป็นเจ้าหน้าที่ของสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี สำนักงานปลัดกระทรวง หรือสำนักงานปลัดทบวง แล้วแต่กรณี เว้นแต่ผู้ว่าราชการจังหวัดหรือเจ้าหน้าที่ของราชการส่วนภูมิภาคในจังหวัด แล้วแต่กรณี เป็นผู้เรียกพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญ (๒) อธิบดีหรือหัวหน้าส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นและมีฐานะเป็นกรม ในกรณีที่ผู้เรียกพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญเป็นเจ้าหน้าที่ของกรมหรือส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นและมีฐานะเป็นกรม แล้วแต่กรณี เว้นแต่เจ้าหน้าที่ของราชการส่วนภูมิภาคในจังหวัด เป็นผู้เรียกพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญ (๓) ผู้ว่าราชการจังหวัด ในกรณีที่ผู้เรียกพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด รองผู้ว่าราชการจังหวัด ปลัดจังหวัด นายอำเภอ เจ้าหน้าที่ของสำนักงานจังหวัด หรือเจ้าหน้าที่ของที่ทำการปกครองจังหวัดและอำเภอ (๔) หัวหน้าส่วนราชการในภูมิภาค ในกรณีที่ผู้เรียกพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญเป็นเจ้าหน้าที่ของราชการบริหารส่วนภูมิภาคในจังหวัด เว้นแต่ปลัดจังหวัด นายอำเภอ และเจ้าหน้าที่ของที่ทำการปกครองจังหวัดและอำเภอ เป็นผู้เรียกพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญ (๕) ผู้บริหารสูงสุดของรัฐวิสาหกิจ ในกรณีที่ผู้เรียกพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐวิสาหกิจ (๖) ผู้บริหารสูงสุดของหน่วยงานอื่นของรัฐ ในกรณีที่ผู้เรียกพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญเป็นเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานอื่นของรัฐ (๗) ผู้บริหารสูงสุดขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในกรณีที่ผู้เรียกพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญเป็นเจ้าหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (๘) หัวหน้าหน่วยงานของรัฐซึ่งเป็นหน่วยธุรการหรือฝ่ายเลขานุการของคณะกรรมการตามกฎหมาย ในกรณีที่ผู้เรียกพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญเป็นคณะกรรมการตามกฎหมาย