ทนอย.Thanoy · iApp
กฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับยา พ.ศ. 2566

ข้อ 2

ยังไม่ยืนยันสถานะ
ยังไม่ได้ยืนยันว่ามาตรานี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่ — เหตุผล · โปรดตรวจสอบกับแหล่งทางการก่อนนำไปใช้
กฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับยา พ.ศ. 2566 ข้อ 2 ให้กำหนดค่าธรรมเนียม ดังต่อไปนี้ (๑) ใบอนุญาตผลิตยาแผนปัจจุบันฉบับละ๘,๐๐๐บาท (๒) ใบอนุญาตขายยาแผนปัจจุบันฉบับละ๒,๐๐๐บาท (๓) ใบอนุญาตขายส่งยาแผนปัจจุบันฉบับละ๑,๕๐๐บาท (๔) ใบอนุญาตขายยาแผนปัจจุบันเฉพาะยาบรรจุเสร็จ ที่มิใช่ยาอันตรายหรือยาควบคุมพิเศษฉบับละ๑,๐๐๐บาท (๕) ใบอนุญาตขายยาแผนปัจจุบันเฉพาะยาบรรจุเสร็จ สำหรับสัตว์ฉบับละ๑,๐๐๐บาท (๖) ใบอนุญาตนำหรือสั่งยาแผนปัจจุบันเข้ามา ในราชอาณาจักรฉบับละ๑๐,๐๐๐บาท (๗) ใบอนุญาตผลิตยาแผนโบราณ สำหรับสัตว์ฉบับละ๑,๐๐๐บาท (๘) ใบอนุญาตขายยาแผนโบราณ สำหรับสัตว์ฉบับละ๓๐๐บาท (๙) ใบอนุญาตนำหรือสั่งยาแผนโบราณสำหรับสัตว์ เข้ามาในราชอาณาจักรฉบับละ๕,๐๐๐บาท (๑๐) ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับยา แผนปัจจุบันฉบับละ๒,๐๐๐บาท (๑๑) ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับยาแผนโบราณ สำหรับสัตว์ฉบับละ๕๐๐บาท (๑๒) ใบแทนใบอนุญาตฉบับละ๑๐๐บาท (๑๓) ใบแทนใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับยา แผนปัจจุบันฉบับละ๑๐๐บาท (๑๔) ใบแทนใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับยาแผนโบราณ สำหรับสัตว์ฉบับละ๑๐๐บาท (๑๕) การต่ออายุใบอนุญาตครั้งละเท่ากับกึ่งหนึ่ง ของค่าธรรมเนียมสำหรับใบอนุญาตประเภทนั้น ๆ แต่ละฉบับ (๑๖) การต่ออายุใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับยา ครั้งละเท่ากับกึ่งหนึ่งของค่าธรรมเนียมสำหรับ ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับยาประเภทนั้น ๆ แต่ละฉบับให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๖ สาธิต ปิตุเตชะ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการกำหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับยา เพื่อให้สอดคล้องกับอัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยา (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๖๒ และเหมาะสมกับสถานการณ์เศรษฐกิจในปัจจุบัน ประกอบกับมาตรา ๕วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยา (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๖๒ บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัติ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้

ฎีกาที่ 898/2520

พ.ศ. 2520

ผู้แทนโจทก์สั่งให้ลูกจ้างไปซ่อมรถบดถนนที่เสีย ลูกจ้างได้เดินทางไปทันทีและโดยดี แต่รถยนต์ที่ใช้เดินทางไปเกิดเสีย ลูกจ้างช่วยแก้ไขอยู่จนกระทั่งเวลา 16 น. เศษ จึงใช้การได้ ที่ลูกจ้างไม่เดินทางต่อไปเพื่อซ่อมรถบดถนนก็เพราะเห็นว่าจวนจะหมดเวลาทำงานตามปกติ (17 น.) แล้ว ดังนี้ ถือไม่ได้ว่าลูกจ้างขัดคำสั่งโจทก์ โจทก์ให้ลูกจ้างออกจากงาน (เมื่อ พ.ศ. 2513) จึงต้องจ่ายเงินชดเชยแก่ลูกจ้าง ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องกำหนดเวลาทำงานฯ ซึ่งกำหนดว่าถ้านายจ้างให้ลูกจ้างทำงานในวันหยุดตามประเพณีนิยม หรือในวันหยุดงานพักผ

ค้นต่อ

กฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับยา พ.ศ. 2566 ข้อ 2 · ทนอย Thanoy