กฎกระทรวงการขออนุญาตและการอนุญาตจัดตั้งและประกอบกิจการสวนสัตว์ พ.ศ. 2567
ข้อ 2
ยังไม่ได้ยืนยันว่ามาตรานี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่ — เหตุผล · โปรดตรวจสอบกับแหล่งทางการก่อนนำไปใช้
กฎกระทรวงการขออนุญาตและการอนุญาตจัดตั้งและประกอบกิจการสวนสัตว์ พ.ศ. 2567 ข้อ 2 ในกฎกระทรวงนี้ "ใบอนุญาต" หมายความว่า ใบอนุญาตจัดตั้งและประกอบกิจการสวนสัตว์ "หนังสือรับรอง" หมายความว่า หนังสือที่อธิบดีออกให้แก่ผู้ประสงค์ที่จะจัดตั้งและประกอบกิจการสวนสัตว์เพื่อใช้ประกอบการพิจารณาขออนุญาตตามกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องกับการจัดตั้งสวนสัตว์ตามมาตรา ๓๓ วรรคสอง "ผู้ขอรับใบอนุญาต" หมายความว่า ผู้ขอรับใบอนุญาตจัดตั้งและประกอบกิจการสวนสัตว์ "ผู้รับใบอนุญาต" หมายความว่า ผู้ซึ่งได้รับใบอนุญาตจัดตั้งและประกอบกิจการสวนสัตว์ "มาตรฐานการจัดการสวนสัตว์" หมายความว่า มาตรฐานการจัดการสวนสัตว์ที่อธิบดีประกาศกำหนดโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการตามมาตรา ๓๓ วรรคสอง "อธิบดี" หมายความว่า อธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช หรืออธิบดีกรมประมงในกรณีการประกอบกิจการสวนสัตว์ที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ป่าที่เป็นสัตว์น้ำ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 898/2520
ผู้แทนโจทก์สั่งให้ลูกจ้างไปซ่อมรถบดถนนที่เสีย ลูกจ้างได้เดินทางไปทันทีและโดยดี แต่รถยนต์ที่ใช้เดินทางไปเกิดเสีย ลูกจ้างช่วยแก้ไขอยู่จนกระทั่งเวลา 16 น. เศษ จึงใช้การได้ ที่ลูกจ้างไม่เดินทางต่อไปเพื่อซ่อมรถบดถนนก็เพราะเห็นว่าจวนจะหมดเวลาทำงานตามปกติ (17 น.) แล้ว ดังนี้ ถือไม่ได้ว่าลูกจ้างขัดคำสั่งโจทก์ โจทก์ให้ลูกจ้างออกจากงาน (เมื่อ พ.ศ. 2513) จึงต้องจ่ายเงินชดเชยแก่ลูกจ้าง ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องกำหนดเวลาทำงานฯ ซึ่งกำหนดว่าถ้านายจ้างให้ลูกจ้างทำงานในวันหยุดตามประเพณีนิยม หรือในวันหยุดงานพักผ