ฎีกาที่ 764/2486

กำหนดโทษที่อาจมีถึงจำคุก ย่อมหนักกว่ากำหนดโทษที่มีแต่ปรับสถานเดียว อัตราโทษตาม มาตรา 48 พ.ร.บ.การเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง 2474 คือปรับตั้งแต่ 200 บาทถึง 1,000 บาท ส่วนอัตราโทษตาม มาตรา 22 พ.ร.บ.การปันส่วนน้ำมันเชื้อเพลิงบัญญัติโทษไว้สามสถานถึงจำคุก กำหนดโทษตามกฎหมายอันหลังย่อมหนักกว่าอันแรก

โจทฟ้องว่า จำเลยเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธัมดาไว้สำหรับจำหน่ายขาย ๑๖ ลิตรไนสถานที่ซึ่งไม่ได้รับอนุญาตและจำหน่ายขายน้ำมันรายนี้ที่ไห้มีการปันส่วนแก่ผู้มีชื่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากคนะกัมการฯ ขอไห้ลงโทส จำเลยไห้การรับสารภาพ สาลชั้นต้นพิพากสาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักสาน้ำมันเชื้อเพลิง ๒๔๗๔ มาตรา ๔๘,๑๘ และพระราชบัญญัติปันส่วนน้ำมันเชื้อเพลิง ๒๔๘๓ มาตรา ๑๖,๒๒ คงไห้ปรับจำเลย ๕ บาท โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสาแก้ไห้ลงโทสจำเลยตามพระราชบัญญัติปันส่วนน้ำมันเชื้อเพลิง ๒๔๘๓ มาตรา ๒๒ ซึ่งเปนบทที่หนัก ความอื่นนอกนั้นคงยืน โจทดีกา ขอไห้ลงโทสจำเลยตามมาตรา ๔๘ พระราชบัญญัติการเก็บรักสาน้ำมันเชื้อเพลิง ๒๔๗๔ ซึ่งมีอัตราโทสปรับตั้งแต่ ๒๐๐ บาทถึง ๑๐๐๐ บาทซึ่งเปนบทที่มีโทสหนักสาลดีกาเห็นว่า โทสตามมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัตินั้นส่วนน้ำมันเชื้อเพลิง ๒๔๘๓ อาดมีโทสถึงจำคุก แต่ตามมาตรา ๔๘ แห่งพระราชบัญญัติการเก็บรักสาน้ำมันเชื้อเพลิงมีโทสปรับสถานเดียว ฉะนั้นโทสตามมาตรา ๒๒ จึงหนักกว่าโทสตามมาตรา ๔๘ พิพากสายืนตามสาลอุธรน์